19 Nisan 2016 Salı

Her seferinde farklı bir ben buldum mürekkep taşan boşluklarda



Oysa şiir gibiydi yalnızlık. Ben yazacağım kalemin mürekkebini hayallerimle doldururken, bulduğum her kelimede kendimi keşfediyorum. Yazmak iyi geliyor bana... Okuyanların benim kim olduğumu bilmeden belki de bu satırlarda kendilerinden bir parça bulacağını bilmek iyi hissettiriyor. Kaçmaya çalıştım kendimce gerçeklerden, ama arkamda izler de bıraktım bir çift gözün beni anlaması umuduyla. Ama hayat kitaplardaki gibi basit değil, o kadar hızlı geçmiyor zaman. Benim kitabım dört asır önce başladı... Kitabımı tamamlayamadım, çünkü her satırda boğazımdaki düğüm üç nokta olarak düştü satırlara. Ben o noktaların devamını diğer satırlarda gizledim. Okuduğum her seferde farklı bir ben buldum satırların arasındaki mürekkep taşan boşluklarda...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder