19 Nisan 2016 Salı

Ben su içmeyi bıraktım. Artık her ağzım yandığında bir yudum daha sıcak çay içiyorum



Bazen hiçbir neden yokken daralır kalbimiz.nefes almaya çalıştıkça daha da boğuluruz.Aldığımız her nefes yeni bir yüktür bizim için...Belki de kalbimiz bize yıllardır kendimize bile söyleyemediğimiz gerçekleri haykırıyordur o an...
Yazdığım her harf ağzım yandığında hemen içtiğim soğuk su gibi.suyu her içtiğimde ferahlıyorum, tamam geçti artık diyorum ama her seferinde suya daha fazla muhtaç oluyorum.Çünkü her seferinde dilim daha çok yanıyor. Ben su içmeyi 4 yıl önce bıraktım. Artık her ağzım yandığında bir yudum daha sıcak çay içiyorum. Ben artık alıştım canımın yanmasına. Sadece acımı taze tutmaya çalışıyorum. Eğer acımı unutursam o an tüm bedenimi bir umutsuzluk ve karanlık kaplayacak. İşte o an nefes alacam ama aldığım her nefes ciğerlerime değil zihnimin derinliklerine girip kaybolacak. Kardelik gibi bütün hyallerimi içine cekecek karanlık... Sonra ne mi olur? Bilmem. Bekli... Belki hiçbir şey olaz. O olmaz. Ben olmam. Belki de kedistanımda kaybolurum, anılarım bile beni bulamaz







Posted via Blogaway

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder