23 Şubat 2016 Salı

Karanlık kaplı yollardayım tek başıma
Uyku puslu bir hava solumaktayım
Tüm acıları yeremesem de tek başıma
Kafamı boşalttım, hasret ve sabırdayım
Ne kadar büyük yeri olsa da hayatımda
Söküp atasam eninde sonunda
Ben onu kalbimden sökmeye çalıştıkça
Geldi yerleşti hayallerimin tam ortasına
Döndürüyor etrafında, oynuyor düşlerimle
Bazen beyin arıyor, neredeydi kısa devre
İşte o zaman karışıyor gerçek de hayal de
Hayatımı pek etkilemez kimi zaman hiçbir şey
Mutlu sonlu filmler ve sözde komedi diziler
Bunlarla geçiyor hayatım. Ha! Bir de
Bazen mutlu ve düşüncesizlikle dolu anılar
Madem düşünmeden yaşayınca hayat daha mutlu
O zaman örtmeliyim beynimi, ama yürek suçlu
Düşünmeyince uyuşsa da bütün gün beynim
Kalbim bile unutuyor arada, yeter ki gülsün gözlerim
Anılarını hatırlayıp da, yüzünü görememek var ya
Ne kadar zorlasam da sesi hâlâ kulaklarımı
Ne kadar kovsam da "Yüzümü hatırla" diyor bana
Hayatımı harcasam da hatırlamıyacam yüzünü asla
Olur da bir gün çıkarsa karşıma, tabi beni tanırsa
Yüzüne bakmadan yolumu değiştirip uzaklaşıcam
Eğer görürsem siyaha yakın renkteki o gözleri
Yine uzay boşluğunda kaybolup, saçmalıycam
Kader! Madem sakladın onu bunca benden gizli
O zaman hatırlatma bana, yine severim belki
Ömür boyu yazıp dursam da, hayatımı yaşasam da
Her başımı yastığa koyduğumda sesi kulaklarımda
Hayat! Madem onu unutturmuyorsun bana
Peki yüzü niye kapalı bir sandıkta, hatırlayamıyorum hâlâ
Ne kadar zamanım olsa da boşuna
Elimde kalem, hep meşgulüm hatıraları karalamakla
Keşke kendime yeni bir hayat bulsam da
Ve çekilsem köşeme, kafamda sen olsan da
Sesini silsem zihnimden, hayatım kaybolsa da...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder