10 Şubat 2016 Çarşamba



Özlem acı bir şey ama
Yine de bir amaç oluyor
Her ne kadar zor olsa da
Yaşamak için bir nedenin oluyor…
Duygusuz yaşamak çok zor aslında
Hayatın önüne betondan duvarlar
İnsanların önüne nefretten engeller
Ölüyor sonuçta içindeki sevgi
Gercçekler daha acı geliyor…
Bence duygusuz insanlar yoktur hayatta
Herkes saklanıyor kendini maskelerle
Hayata kapayıp gözlerini
Maskeleri takarak mutluluk oyunu
İyice ezberlenen güçlü rolü
Ne de güzel oynanıyor ama,
Hayat gerçek işte kaçamayız
Hatıralarımızı takrar düzenleyemeyiz
Aklımızdan geçenler var ya
İşte onlar biziz aslında
Çözemesek de hayatın oyunlarını hâla
Çabalamalıyız, vazgeçmeyip inatla
Her insanın gerçeği saklı ama
Arada bir görünmek lazım gerçeklerle bir arada
Saklamak istesek de bir ad aklımızda
Bir gün çıkar ortaya ummadığımız anda
Yanlış bir zamanda pişman olmaktansa
Rezilliği vezir yapmak kendi ellerimizde
Önemli olan herkesçe kabul görmek değil
Gerçeklerini kabullenecek birkaç kişi sadece
Sebepsiz alay etmek yerine
Gerçekleri çevirebilecek bir komedi sahnesine
Birkaç iyi dost yeter, benzetebilirsin de kardeşe
Hem o zaman özlem de kalmaz gerçek de
Acılar tatlı gelir birdenbire, gülümseyince
Duygusuz yaşamaya çalışmak yerine
Gülsen hayatı unutup gözlerinin içiyle
Kim bilir ne gelir yarınla birlikte…
Bir zerrecik umut da olsa, tutun ona
Hayata iki elinle sarıl, sakın bırakma
Hayatın ne kadar amaçsız olsa da
Sana amaç verecek bir kardeşin olsun
Kan bağın olmasa, aynı soyadı taşımasan da
Hayatını ellerine bırakıp gitsen de
Arkana bakmayacağın bir dostun olsun

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder