2 Ekim 2015 Cuma

Biz hiçbir zaman yarını beklemekten vazgeçmeyiz. Peki insanları buna inandıran ne? Hiçbir zaman gelmeyecek ve adı ''yarın'' olan şey mi? Ya da daha fazlasını isteyen aç gözlerimiz mi? Bazen düşüncelere dalarız ya... Hani hep hayal kurarız. Her ne kadar gerçekleşmeyeceğini bilsek de hep yarın'ı düşünürüz.Oysa biz hep bugün'deyiz.Ömrümüzün sonuna kadar ''bugün''de kalacaz. Biz bugün'lrimizi dün'ler için pişman olup yarın için düşler kurarak geçiririz. Yani yarın'lar için bugün'lerimizi feda ederiz. Aslında bugün'dür yaşamamız ve umut edip hayallerimizi gerçekleştirmemiz gereken zaman. Her şey herkes yeniyken yaşayıp tanını çıkarmalıyız bugün'ün. Güneş yeniyken kabullenmeliyiz bugün'ü . Kabullenmeliyiz ki hayat da bizi kabullensin.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder